Körebe, bir oyuncunun gözleri bağlı bir şekilde diğer oyuncuları yakalamaya çalıştığı, duyulara ve mekânsal farkındalığa dayalı geleneksel bir çocuk oyunudur. Okul bahçesinde, etrafı güvenli ve engellerden arındırılmış bir alanda oynanır. Oyuncular bir daire oluşturur ve sayışmaca ile bir 'körebe' seçilir. Körebenin gözleri bir bezle sıkıca bağlanır ve kendi etrafında birkaç kez döndürüldükten sonra oyun başlar. Diğer oyuncular, ses çıkararak veya körebeye dokunup kaçarak onu yönlendirir ve yakalanmamaya çalışır. Körebe, birini yakaladığında elleriyle dokunarak veya sesinden tanımaya çalışır. Tanıdığı oyuncu yeni körebe olur. Bu oyun, özellikle işitsel algı, dokunma duyusu ve güven duygusunu geliştirir. Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli'nin duyusal farkındalık ve empati becerilerine yaptığı atıfla, öğrencilerin görme duyusu olmadan çevrelerini algılamaya çalışmalarını sağlar.